post-thumb

FANUS

Çivilerini söktüğüm dünyamın

Aristokrat sınıfında değilim ben

İnsanlarla doldurulmuş bir yalnızlık fanusunun içindeyim

Asimile oluyor hoşgörüm, sevincim, umudum

İnsanlara bakarken ruhum ağrıyor

Ve biliyorum ki bu acı iflah etmez beni

Kendimi arar dururum insan boşluklarında

Yakamoz kokularıyla doldururum etrafımı

Güneşimi açtırırım dört mevsim

 Yaz yağmurlarında dolaşırım sabaha kadar

Tek bir insan sesi dahi duymam

Ve isterim ki; kitaplarım olsun

Ha tabi birkaç tane de müzik

Sonra belki akşama doğru

Beşinci mevsimim çıkar gelir

Ben de fanusumdan çıkarım

Nurdan K.

Nurdan K.

İnönü Üniversitesi - Okul Öncesi Öğretmenliği

YORUMLAR

YORUM YAP

Yorumunuz onaylandıktan sonra yayınlanacaktır. Yorumunuza yanıt verildiğinde mail ile bilgilendirileceksiniz.