post-thumb

HARPTE KANAYAN GÜL

 

Alevden bir tel        

Sunulanı tutmaktan mahrum bir el 

Seni senden eden  

Değen ellerini ayrıma sürüklemekten 

Yokuşların dili olmaktan. 

 

Yokuşlar dilsiz değil miydi? 

Derinden suskun, çeperinden vurgun 

Yerinden sürgün. 

Darbede dilsiz, harpte kimliksiz 

Dermansız, bitap. 

 

Göğsüne bir yıldız tak sevgili  

Harpten harbe kanlı ellerinin boşluğunda 

Göğsüne bir yıldız tak 

Yakmaya biriktirdiğim mumlarım var

Hizasında arşın, yıldızdan gölgeni aralayacak. 

  

Harbin adı saklı  

Harp saydığım her bir kirpiğinin on dördüncüsü, 

Harp adını boş şehrin sokaklarında anışım, 

Seni sardunyalara soruşum. 

 

Ellerimin boşluğuna denk gelen 

Dağa taşa toprağa denk gelen haykırışım. 

Ayşe DEMİR

Ayşe DEMİR

Bayburt Üniversitesi Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık öğrencisiyim. Çocukluğumdan beri şarkı söylemeyi çok seviyorum. Ardından şiirle tanıştım şarkı söylemenin yanı sıra şiir yazmaya da başladım.Konu olarak belli bir sınırlamam olmamakla beraber kalbime dokunan her konuda yazabilirim. Tabi bu dokunuşun en büyük mimarı ise insan denen zor varlık ve onun hayat içerisindeki muazzam döngüsü.Saygılarımla.

YORUMLAR

  1. Amine Başak
    1.04.2021 10:45:37

    Yüreğine sağlık 💜

    1. AyşeDEMİR
      December 18, 2017

      Canımm benim çok teşekkür ederim 💚

YORUM YAP

Yorumunuz onaylandıktan sonra yayınlanacaktır. Yorumunuza yanıt verildiğinde mail ile bilgilendirileceksiniz.