post-thumb

SESSİZ YANKI

Kör kuyulara hapsoldum.
Dilimin, her harfin cümlesine değdiği bir susamışlık gibi
Sarhoş bir esintiyle yaklaşamadığım, 
Ansızın gelen bir umudum var.
Bir an gözlerimi kapatsam, düşünsem yok olacakmışız gibi.
Hayalimin sınırını aşan bir boşluğun denkliğindeyim.
Bu yok oluşumda ona meylettim.
Sönmeyen ateşe, vurgun bir suyum ben.
Dinmeyen sızıya, viran bir köleyim ben.
Başına buyruk bir kulum ben.
Hissettiremeyişim, tenime işleyen korkunun serzenişindendir.
Ay ufukta tüm heybeti ile nam salmış.
Ben onu göremiyorum.
Tutsaklığımın acziyetini gözlerim nasıl anlatabilir ki ?
Korkuma eşlik eden, harabe evlerin kırık camları,
Korkuma eşlik eden, senin varlığın.
Kim olduğunu bilmiyorum, lâkin
Bana sessiz yankındaki huzuru lütfeder misin...


Ayşe DEMİR

Ayşe DEMİR

Bayburt Üniversitesi Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık 3. sınıf öğrencisiyim. Çocukluğumdan beri şarkı söylemeyi çok seviyorum. Ardından şiirle tanıştım şarkı söylemenin yanı sıra şiir yazmaya da başladım.Konu olarak belli bir sınırlamam olmamakla beraber kalbime dokunan her konuda yazabilirim. Tabi bu dokunuşun en büyük mimarı ise insan denen zor varlık ve onun hayat içerisindeki muazzam döngüsü.Saygılarımla.

YORUMLAR

YORUM YAP

Yorumunuz onaylandıktan sonra yayınlanacaktır. Yorumunuza yanıt verildiğinde mail ile bilgilendirileceksiniz.